Mijn Auto's

Ik ben niet echt een autoliefhebber hoewel ik al jaren graag naar de Formule 1 mag kijken. Aan autorijden zelf heb ik een broertje dood. Vind het niet leuk en verveel me op langere stukken al snel. Toch heb ik een aantal auto’s gehad, veelal noodgedwongen om op het werk te kunnen komen zonder er uren over te hoeven doen.

Mijn eerste auto heb ik zelf met mijn vader gekocht. In eerste instantie wilde ik een Datsun 100A maar die vond mijn vader veel te sportief voor een beginnend bestuurder. Ik was het er dan ook niet mee eens dat we gingen kijken naar een Fiat 133. Maar goed beter een auto die je niet leuk vind dan helemaal geen auto. Achteraf is het toch wel een hele iconische auto gebleken. Toen ik nog op de middelbare school zat zijn we een keer in dat autootje met 7 man tompoezen wezen halen in de stad. Kon dat? Ja dat kon.

Mijn allereerste auto.

Toen ik steeds meer het land in ging om petanque te spelen en een vriendin had zo’n 40 kilometer verderop moest er een iets betere auto komen, met de nadruk op iets. Dat werd de Fiat Panda, een bordeaux rode. De stoelen waren een soort campingstoelen waar ik na een tijdje doorheen gezakt was. Maar op een kussen zittend ging dat al beter. Wat ik me er vooral nog van herinner was dat die auto vooral veel moeite had met tegenwind.

Dit is niet mijn auto maar wel zelfde model.

Toen die auto wel op was heb ik een Fiat Uno gehad, een saaie zwarte. Die was al een hele verbetering met de eerste twee auto’s. Wel veel last gehad met condensvorming binnen. Ook wilde ik een keer tanken en kreeg ik de tankdop niet meer open. Moest ik toen ik toch echt moest tanken uiteindelijk een professional laten komen om hem open te krijgen. Deze auto had ook het vervelende probleem dat ie soms in het stuurslot zat en daar met geen mogelijk uit te halen was. Altijd weer spannend bij het wegrijden.

Niet mijn auto maar wel zo’n model

Via een collega van mijn werk kon ik toen een voor mijn gevoel veel betere auto kopen. Een rode Opel Vectra met mooie velgen, al ging het mij daar niet om. In vergelijking met mijn vorige auto’s was deze ontzettend luxe. Zat lekker, reed lekker, was alleen nog wel een auto zonder stuurbekrachtiging. Toen ik Nettie leerde kennen was ik erg blij met deze auto, want Hoorn – Arnhem was toch wel een heel eind. De auto was al snel op omdat er iets mis was met het electrische systeem. Op de terugweg van Arnhem naar Hoorn ging hij op een gegeven moment niet meer harder dan 80 a 90 km/u. Toen heb ik hem maar naar de sloop gebracht en kon ik goedkoop een nog veel luxere auto kopen.

Poserend bij mijn Opel Vectra

Dat werd een Mazda 626 met dieselmotor. Dat was in die tijd goedkoop tanken en een actieradius van wel 1000 kilometer. Daarnaast is dat de meest luxe auto die ik ooit gehad had. Maar bij elke APK moest je je hart vasthouden, en uiteindelijk was deze ook wel te duur in onderhoud geworden. 

De Mazda 626 naast onze Renault Megane

Na de Mazda hadden Nettie en ik besloten om samen te doen met de auto’s. Omdat zij in de buurt werkte en beter met een kleinere auto kon rijden mocht ik in haar auto naar mijn werk en terug rijden. Dat was een sportieve Renault Megan. Mooie en luxe auto, maar ook wel onderhoudsgevoelig. Voor zover ik het mij herinner de eerste auto met een cd-speler erin en zelf elecrische buitenspiegels.

De Megan en de Opel van Nettie.

De auto waar we toen ook veel in reden, en uiteindelijk, nadat we een auto weg hadden gedaan omdat we geen 2 auto’s meer nodig hadden, reden we een aantal jaar in een Deawoo (of Chevrolet) Kalos. Mooi klein autootje waar we veel plezier van hebben gehad.

Kalos met thuiskomertje

Omdat het financieel steeds beter ging besloten we om een wat nieuwere auto te kopen en ons oog viel op een Citroën C3. Het zal ongetwijfeld toeval zijn maar daar hebben we naast vele kilometers rij plezier ook wel behoorlijk wat ellende mee gehad. En natuurlijk 2 keer toen we in het buitenland zaten of ergens op tijd moesten zijn. Al met al  heeft hij het jaren volgehouden maar toen in een weekend ook nog de accu ermee stopte waren we klaar met die auto.

De Citroën C3 voor het huis geparkeerd

We konden hem inruilen en wilden eindelijk wel eens kijken of we niet energieneutraler konden rijden. Een auto die alleen op elektra rijdt was nog een tikkeltje te duur, maar next best thing een hybride was net voor ons te doen. Daarom konden we een nieuwe Toyota Yaris Hybride kopen. We kregen hem al eerder mee zodat we er een midweek in Zeeland mee rond konden rijden om te wennen aan automaat rijden. We hadden allebei nog nooit in een automaat gereden, maar dat wende echt heel snel.

Toyota Yaris in Zeeland. Eerste weekend dat wij hem hadden

Na een paar jaar hadden we deze weer ingeruild voor de nieuwere versie van de Yaris, en nog steeds geen seconde spijt van gehad.

De tweede Yaris